Lübnan sınır hattında sağlanan sükûnet zemini, Tel Aviv yönetiminin karadan ve havadan gerçekleştirdiği yeni askeri operasyonlarla fiilen ortadan kalktı. İki ülke arasında yürürlüğe konan ateşkes protokolüne ve uluslararası arabuluculukla tesis edilen çerçeve anlaşmasına rağmen İsrail silahlı unsurları, Lübnan’ın güney kesimindeki sivil yerleşimleri ve kırsal alanları ağır bombardıman altında tutmayı sürdürüyor.
Savaş Uçakları ve Ağır Bataryalar Devrede
Lübnan resmi haber ajansı NNA kaynaklı aktarılan saha verilerine göre, İsrail hava kuvvetlerine bağlı jetler özellikle Nebatiye vilayeti sınırları içerisinde yer alan Kefer Tebnit ve Kantara beldelerine yönelik hava akınları düzenledi. Eş zamanlı olarak İsrail kara birliklerine bağlı topçu bataryaları da sınır boyunca geniş bir hattı hedef aldı.
Sur kentine bağlı Mansuri ve Mecdel Zun yerleşimlerinin yanı sıra bölgenin stratejik koridorları arasında yer alan Suluki Vadisi ile Mercayun Ovası aralıksız top atışlarıyla vuruldu. Yerel kaynaklar, patlamalar sonucunda bölgedeki tarım arazileri ve konut çevrelerinde hasar meydana geldiğini kaydediyor.
Masadaki Taahhütler Sahaya Yansımıyor
İsrail ordusu, geride kalan aylarda geniş çaplı hava harekâtları ve kara baskınlarıyla güneydeki çok sayıda beldede kontrolü sağlamış, bu operasyonlar Lübnan genelinde 1 milyondan fazla insanın yerinden edilmesine neden olan ağır bir insani göç dalgasını tetiklemişti. Sağlık otoritelerinin paylaştığı resmi kayıtlar, harekatların başlangıcından bu yana ülke çapında can kaybının 4 bin 390'ı aştığını ortaya koyuyor.
Bölgedeki çatışmaları durdurmak amacıyla 17 Nisan’da devreye sokulan ve takip eden dönemde süresi uzatılan ateşkesin ardından taraflar, 26 Haziran’da ABD arabuluculuğunda kapsamlı bir çerçeve mutabakatı imzalamıştı. Protokol uyarınca Tel Aviv’in kontrol altına aldığı Lübnan topraklarından aşamalı olarak geri çekilmesi ve kalıcı barış için müzakere zeminine dönmesi öngörülüyordu. Ancak sınır hattından gelen son veriler, İsrail'in taahhüt edilen çekilme takvimini uygulamak yerine sahada askeri baskıyı artırmayı tercih ettiğini gösteriyor.
