Dünya deniz ticaretinin en kritik geçiş noktalarından biri olan Hürmüz Boğazı, ABD ile İran arasında tırmanan askeri gerilimin gölgesinde tarihinin en durgun dönemlerinden birini yaşıyor. Bölgede karşılıklı hamlelerle tırmanan güvenlik riski, uluslararası lojistik devlerini ve dev tankerleri adeta felç etti.
Gemi Trafiğinde Tarihi Düşüş
İki ülke arasında patlak veren misilleme ve saldırıların ardından Hürmüz Boğazı’ndaki güvenli seyir imkanı büyük ölçüde ortadan kalktı. Bölgedeki askeri hareketlilik ve olası bir hedef olma korkusu nedeniyle uluslararası taşımacılık yapan çok sayıda dev yük gemisi ile tanker, boğaz geçişini askıya aldı. Normal şartlarda yoğun bir deniz trafiğine ev sahipliği yapan stratejik su yolundan günlük geçen ticari gemi sayısının tek haneli rakamlara (6’ya kadar) gerilemesi, küresel tedarik zincirindeki tehdidin boyutunu gözler önüne seriyor.
Keşm ve Larek Adaları Sığınak Oldu
Seyir güvenliğinin tehlikeye girmesi üzerine risk almak istemeyen gemi kaptanları, çareyi İran açıklarındaki adaların korunaklı sularına sığınmakta buldu. Tahran yönetiminin bölgedeki en büyük adası konumundaki Keşm ile Larek Adası arasında kalan deniz sahası, geçiş yapamayan dev kargo ve tanker gemileri için adeta bir zorunlu demirleme noktasına dönüştü. Güvenli bölgelerde demir atan ve hareketsiz şekilde bekleyen bu gemilerin mürettebatı, olası bir tırmanmayı kaygıyla takip ediyor.
İhtiyaçlar Kıyıdan Taşınıyor, Küçük Tekneler Riski Göze Alıyor
Günlerdir açık denizde demirli halde beklemek zorunda kalan büyük tonajlı gemilerin yiyecek, su ve temel lojistik ihtiyaçları İran kıyılarından küçük lojistik tekneler aracılığıyla karşılanıyor. Öte yandan, uluslararası ticaret devleri ve dev finansmanlı tankerler muhtemel bir füze ya da İHA saldırısından korunmak adına beklemeyi sürdürürken, kaçakçılık ve yerel taşımacılıkta kullanılan küçük ahşap teknelerin yüksek saldırı riskine rağmen boğazdaki hareketliliklerini sürdürmesi dikkat çekiyor.
Küresel enerji piyasalarını ve uluslararası lojistik hatlarını yakından ilgilendiren bu kritik bekleyişin, tarafların atacağı diplomatik veya askeri adımlara bağlı olarak ne kadar süreceği belirsizliğini koruyor.
